محمد مرادویسی بازیکن خوب و با اخلاق فوتبال کامیاران متاسفانه در یک حادثه تلخ جان خود را از دست داد . مرداویسی که با اشتیاق فراوان خود را برای حضوری موفق در مسابقات زیرگروه کشور و لیگ استان آماده میکرد ، درست در همان روزی که باید لیگ استان شروع میشد و ایشان همراه تیمش به مریوان می آمد با لغو هفته اول لیگ (!!!!!!!!) ایشان نیز با دوستانش در رودخانه پالنگان مشغول ماهیگیری و شنا بود که متاسفانه جوانی ، آرزوها ، آینده زندگی و ورزشش  و ........... همه با هم غرق شد . هرچند نام و یادش در ورزش استان و کامیاران همیشه جاودان خواهد ماند .

مراد ویسی در مسابقات نوجوانان ، جوانان ، آموزشگاهی و باشگاهی سالها برای استان و کامیاران افتخار آفرید و در نقش یک مدافع محکم و تنومند بارها نظر ها را بسوی خود جلب کرد . بنده این ضایعه دردناک را به همه اهالی ورزش و فوتبال استان و بخصوص دوستان و مربیان زحمتکش کامیاران تسلیت میگویم و از خداوند کریم برایش طلب مغفرت مینمایم .

روحش شاد و یادش گرامیباد

لیگ استان با چندین هفته تاخیر پشت سر هم تاخیر شروع شد . در حالیکه هیئت رسمی و قانونی بر مسند کار نیست گویا دوستان قدیمی و گذشته های دورررررررررر  این کار را بر عهده گرفته اند . هیچ تحول و یا پیشرفتی نسبت به سالهای گذشته در برگزاری و اجرا دیده نشده و هنوز بصورت جزیره ای هیئت و فوتبال کردستان اداره میشود . لیگ استان هنوز شروع نشده به خاطر جمع و جور شدن یک تیم بازیها و نظمش زیر سوال میرود . داوریش که چه عرض کنم ، پس از ساعدی که واقعا تعجب میکنم چطور دوام آورد و ادامه داد هنوز چهره ای نداشته ایم . من در پاییز گذشته هشدار دادم که مبادا به ادراه هیئت به شکل دهه 40 و 50 باز گردیم که متاسفانه بازگشتیم و حاصلش بازیهای بدون برنامه و نا منظم و بدون تماشاگر شده است .  

  سنندج که سالهای گذشته بیش از 10 تیم در داخل شهر داشت برای لیگ استان بزور و با گذشت بیش از حد و تاخیر هیئت دارد صاحب یک تیم میشود ، مریوان که تب فوتبالش چند سالیست از دست رفته است ، بانه هم میلی به حضور جدی در خود نمیبیند ، سقز هم که پس از سالها داشت فوتبالش پا میگرفت حکایت جالبی ندارد و با فداکاری شخصی چند نفر کار دنبال میشود . قروه و بیجار هم بیش از یک دهه است که بی تفاوت شده اند ، تنها در این بین کامیاران است که هنوز فوتبال را جدی گرفته است و اگر چنین فوتبال و سیاستهای آن را اجرا نماییم میترسم کامیاران نیز به سرنوشت دیگر شهرها دچار شود .

کجا رفت مسابقات داخلی سنندج با تماشاگرانش ، مسابقات محلاتش هم تماشاگر داشت و شور و هیجان آن ، برای دیدن تمرینات فرمانداری مریوان بیش از 1000 نفر به تماشا می آمدند . بانه تماشاگرانش را در خارج از خانه هم همراه داشت ، از پرسپولیس بیجار و سرانچیک قروه فقط خاطرات آن مانده  ؟ براستی فوتبال کردستان چرا رشدی در خود نمیبیند ؟ چرا صدا وسیما برای فوتبال و مخاطبانش کمتر از یک رشته کوچک رزمی اهمیت قایل نمیشود ؟ این در حالیست که باید لیگ استان را زیر پوشش خبری ، آنتنی زنده ، مصاحبه و تفسیرکارشناسی درست ببرد نه یک برنامه میزگرد و تکرار مکررات بی فایده . البته نقش هیئت که اگر داشتیم و انتخاباتش اینهمه فراموش نشده بود در ایجاد این ارتباط با صدا و سیما بسیار مهم و تعین کننده بود . 

 رييس فراكسيون ورزش درگفت‌وگو با پارلمان نيوز مدعي شد
حواشي مربوط به داستان مچ‌بندهاي سبز كماكان ادامه دارد. حالا كه فيفا فدراسيون فوتبال را از بررسي بيشتر پرونده شش بازيكن تيم‌ملي منع كرده، به نظر مي‌رسد كه در داخل كشور تحركاتي براي ادامه بررسي اين پرونده انجام شده است. در شرايطي كه مسوولان فدراسيون فوتبال فعلا و بنا به دلايلي قصد سكوت در مورد اين ماجرا را دارد، گفته مي‌شود كه سازمان تربيت‌بدني مي‌خواهد با بازيكنان متخلف - از نظر خودش - برخورد كند. منبع اين خبر اميدوار رضايي، رييس فراكسيون ورزش مجلس است. او در مصاحبه با سايت پارلمان نيوز - پايگاه خبري فراكسيون خط امام مجلس - گفته است: «سازمان تربيت‌بدني تلاش داشت از طريق يكي از بندهاي اساسنامه فيفا كه فعاليت سياسي و برخورد نژادي را در ورزش ممنوع مي‌داند، موضوع بستن مچ‌بند سبز برخي از بازيكنان در مسابقه با كره‌جنوبي را محكوم و با آنها برخورد كند، ‌البته با پاسخ فيفا به نظر مي‌رسد كه فعلا قضيه منتفي است و بايد تحمل كنند.» به جز سازمان تربيت‌بدني، كميته تربيت‌بدني مجلس هم پيگير اين موضوع است و حتي قرار است در جلسه امروز نمايندگان مجلس با مسوولان فدراسيون فوتبال در مورد اين موضوع هم بحث شود. جلال يحيي‌زاده، رييس كميته تربيت‌بدني مجلس كه از نامه فدراسيون به فيفا ناراحت است، مي‌گويد: «نامه‌اي كه در جواب فيفا نوشتيم در شان فدراسيون نبود، زيرا از اين نامه چنين برداشت مي‌شد كه فدراسيون از فيفا مي‌خواهد با اين ملي‌پوشان برخورد كند. اين موضوع ساده در حال حاضر به يك معادله چندمجهولي تبديل شده است.» يحيي‌زاده توجيه مسوولان فدراسيون در مورد اينكه بازيكنان تيم به دلايل مذهبي، مچ‌بند سبز بسته بودند را قبول ندارد: «اگر قرار بود اين كار جنبه نذر داشته باشد، بايد در كل بازي اين مچ‌بندها بر دست بازيكنان ديده مي‌شد. همان زمان كه آقايان مي‌خواستند، بگويند اين مساله در ارتباط با نذر ابوالفضل است، ما اين دليل را عليه حرف آنها اقامه كرديم، اضافه بر اينكه خود آقايان نيز عنوان مي‌كردند اين مچ‌بندها به صورت ناگهاني استفاده شده است. به هر حال منتظر هستيم تا پاسخ مسوولان ذيربط را در مورد اين مساله بدانيم.»

خرداد ماه  88 تنها ماهی است که در طول 5 سال گذشته بنده هیچ مطلبی نداشته ام  و از این بابت از  بازدیدکنندگان وبلاگ عذر میخواهم .
خرداد ماه  88ماه پر کاری برای من بود و  تا حدی مشغله داشتم که وبلاگ را فراموش کرده بودم . به امید خدا تیر ماه 88 شروعی دیگر برای من و وبلاگم خواهد داشت .  همیشه باید روان بود و توقف  نباید کرد همچون رودخانه های زیبای کردستان و همچون ابرهای  سفید آسمان که توقفی در کارشان نیست و اگر موقتا بایستند منشا باران و  رحمت خواهند بود . اتفاقات زیادی در ورزش ایران ، استان و مریوان افتاده است که باید در باره اش قلم بزنیم . امید وارم وبلاگ من نیز روان باشد همچون سیروان بزرگ  !!!!!!!!!!!!!!

میرحسین موسوی پاشنه‌آشیل احمدی‌نژاد را نشانه گرفت و با انتقاد از ورزش دولتی با منتقدان دولت همراه شد.

 میرحسین که بزرگترین چالش پیش رویش ترس از برقراری ارتباط با جوانان است اینگونه خود را همدل با جمعیتی بیش از 50 میلیون نفر در سراسر کشور کرد که سازمان ورزش را نماد ضعف در دولت اصولگرای نهم می‌دانند. این گفته را تحلیلگران سیاسی اولین گام از سوی میرحسین برای همسویی با قشر جوان جامعه تعبیر می‌کنند. به گزارش پایگاه خبری قلم نیوز، نخست‌وزیر دوران دفاع مقدس و نامزد انتخابات ریاست جمهوری نظرش را درباره دخالت‌های دولتی در ورزش این چنین بیان کرد: «وقتی سیاست‌ را بیش از اندازه در امور دخالت دهیم باید شاهد نتایج خلافی باشیم. ورزش، هنر و عرصه‌های فرهنگی از جمله‌ این عرصه‌ها هستند. من شعاری را در جمع اهالی فرهنگ و هنر مطرح کردم و آن شعار "دولت فرهنگی، فرهنگ غیردولتی" بود.»

او با بیان این که وقتی دولت در مسیر حرکت‌های آمرانه قرار بگیرد نتیجه‌ای جز تخریب در پی نخواهد داشت، ادامه داد: «دولت باید در ورزش بسترسازی کند و امکانات ورزش همگانی و ورزش قهرمانی را فراهم نماید ولی اگر بخواهد از این روزمره استفاده کند قطعاً نمی‌توانیم ورزش سرافرازی داشته باشیم. دولت می‌تواند در زمینه ورزش و فرهنگ حمایت کند ولی نباید در این زمینه‌ها دخالت و یا برخورد آمرانه کند چرا که در این صورت نتیجه‌ای مشابه نتایجی که در دو، سه مسابقه اخیر در کشور ما به دست آمد، به دست خواهیم آورد.»

میرحسین که همراه با تیم‌های سیاسی و اقتصادی‌اش با استفاده از محسن مهرعلیزاده، حسین راغفر و کمک گرفتن از چهره‌ای چون محسن صفایی‌فراهانی سعی دارد جایگاهی ویژه را در گفتمانش برای انتخابات به این پدیده عامه‌پسند اختصاص دهد با حمله به دخالت‌های بی‌رویه احمدی‌نژاد و مردان شاخص دولتش چون علی سعیدلو، مهرداد بذرپاش، مهدی هاشمی، محمد علی‌آبادی و مسعود زریبافان در حوزه‌هایی که هیچ ارتباطی با حوزه‌های کاری شان ندارد، تمام بار ناکامی‌های اخیر ورزش ایران را همان طور که عامه مردم به آن اعتقاد دارند بر گردن دولت انداخت. این درحالی است که احمدی‌نژاد هم که روزهایی سخت را در حوزه ورزش سپری می‌کند سرانجام با تغییرات در مشی برخورد با پدیده ورزش تصمیم گرفت تا از علی آبادی بخواهد کمتر رسانه‌‌ای شود و رودرروی افکارعمومی قرار گیرد. انتخاب قطبی هم گامی برای حرکت به سوی مردم بود. او البته برای دوره بعدی چنانچه به ریاست جمهوری برسد قصد دارد تا محمد علی آبادی را از سازمان ورزش به یکی از بخش‌های عمرانی دولت ببرد. حبیب کاشانی مدیر موفق فصل قبل پرسپولیس جدی‌ترین گزینه برای ریاست سازمان ورزش در دولت آینده احمدی‌نژاد البته به شرط پیروزی او در انتخابات است. کاشانی خود به طور ضمنی با تأیید این خبر از شانس بالایش برای حضور در ساختمان سئول سخن گفته است. این درحالی است که به عکس میر‌حسین و احمدی‌نژاد، کروبی که تمام وقتش را صرف شعارهای اقتصادی و سیاسی‌اش کرده است، کوچکترین اظهار‌نظری درباره ورزش نمی‌کند. حسین فرزند مهدی کروبی که دوره‌ای مدیریت تیم بنیاد شهید را بر‌عهده داشته و خسروی رئیس شاخه ورزش حزب اعتماد ملی شاید شاخص‌ترین مهره‌های ورزشی تیم کروبی هستند که چهره‌هایی شناخته شده نیستند و این کاندیدا نشان داده به جای توجه به ورزش، بازی انتخابات را در میدان جنجال‌های سیاسی حامیان تندروی خود از گروه‌های رادیکال اصلاح‌طلب پی بگیرد و به شعار پرداخت‌های نقدی‌اش برای عامه مردم گام به میدان رقابت بگذارد.

با استعفای پوررضایی شهردار سنندج از سمت خود (سرپرست هیئت فوتبال) معمای فوتبال کردستان به نظر حل نشدنی تر شده است و معلوم نیست که کی این رشته پرطرفدار ارامش و مدیریت صحیحی را بدست خواهد آورد. چمن گلی مدیر کل قبلی تربیت بدنی با حمایت و اصرار پوررضایی را برای هدایت فوتبال کردستان آورد ، میشد حدث زد که پوررضایی زیاد به این کار راغب نبود و بخاطر رفاقتهای سیاسی تن به این کار داد . هرچند پوررضای اگر میتوانست و میخواست گزینه مناسبی بود ولی با انتخاب کمیته ها ، تنها گذاشتن تیم زاگروس و عدم حضور فیزیکی در هیئت صدای دوستانش را هم در آورد . به هر حال با استعفای ایشان و استقبال مدیر کل جدید (شفیعی) از این استعفا جامعه فوتبالی استان همچنان در دوره گذر و حرکت با چراغ خاموش قرار دارد و معلوم نیست که چه فکری در این باره خواهد شد . آیا فراخوان دوباره خواهد شد ؟ که قانونا امکان ندارد البته اگر قانون نویسان و اجرا کنندگان به قانون اعتقاد داشته باشند . آیا پیشکسوتان دلسوز قصد دخالت مثبت دارند؟ آیا پیشکسوتان کم ظرفیت دست از رایزنی های منفی برخواهند داشت؟ آیا مسئولین بلند پایه کردستان مانند استانهای همجوار به نقش مثبت فوتبال برای اصلاح نسل جوان و ایجاد جامعه ای سالم معتقدند ؟ و چندین سوال بی جواب دیگرررررررررر

محمود شاکری که قبلا در تربیت بدنی ، داوری و هیئت مسئولیتهای زیادی داشته هنوز در عرصه مانده و به حمایتهای ادره کل ، داوری و آموزش و پرورش و شهرستانها امید وار است .   افشین جانعلی پور به رسانه ها ، صدا و سیما و پیشکسوتان جوان دلخوش است . کرباسچی که فکر میکنم از کاندیدا شدن هم منصرف شده است . چمن گلی که دیگر منتفی شده است . احمدی که مدتی قرار بود حمایت شود فراموش شده است و ...............

اما اگر فراخوان جدید داده شود داستان فرق میکند و اینبار صحبت از کسانیست که توانایی آوردن پول داشته باشند . امرایی مدیر عامل تراکتور سازی یک شایعه جدیست که قرار است با حمایت شفیعی سکان را در دست بگیرد و مانند بسکتبال موفق عمل کند . شعبانی نیز تازگی مطرح شده ولی معلوم نیست کسانی را که قرار است در فراخوان جدید بیاورند خود نیز مایلند وارد عرصه شوند یا باز داستان پوررضایی تکرار خواهد شد . عده ای چسپیده به فوتبال از همکنون با همه دست یا علی داده اند بدون اطلاع از برنامه و تفکرشان و این خیلی زشت است . عده ای نیز در هر شرایطی مورد اعتماد عموم هستند و در صورت دعوت بکار باید دلسوزانه آماده خدمت باشند .

اینکه چرا پس از 8 ماه هنوز فوتبال بدون هیئت ادره میشود را باید شفیعی و دوستانش جوابگو باشند . نباید فراموش کرد که تیم زاگروس علاوه بر امور فنی و مدیریت غلط  از ناحیه هیئت نیز بسیار لطمه دید و در این راستا جالب مدیر بادرایتش است که به ترفند های انتخاباتی دولت دلخوش کرده  و میخواهد وزارت صنایع و معادن را به شاهکار خود ( نتایج و آبرو ریزی مدارک تیم زاگروس ) وصل نماید غافل از اینکه نه تیمی مانده و نه مدیر عاملی 

بزودی مسابقات لیگ استان که اگر بشود نامش را لیگ گذاشت باید شروع شود لیگی که هر سال دو یا سه تیم بیش از نیم فصل دوام نمی آورند نه تیمی سقوط میکند و نه قهرمانی مشخص میشود . براستی ما چه جوابی برای جوانان و نوجوانانمان داریم که باید عرصه را برایشان آماده نماییم غیر از شرمساری در مقابل چشمها و دلهای پاکشان ، نه هیئتی داریم نه تیمی نه مدیری نه سرپرستی نه برنامه ای نه ..................................   آگاه باشیم چنانچه هر قضاوتی که آنها در مورد ما کردند حقشان است و اگر توان اداره کاری را نداریم  در خراب کردن کارها شریک نشویم .

اولین شکست تاریخ فوتبال کشورمان در مقابل عربستان در ایران باعث شد که تمامی انگشتهای اتهام به سوی دائی نشانه رود. باید گفت علی دائی در مسند سرمربی تیم ملی ایران البته اشتباهات فراوانی داشت. کم تجربگی در امر مربیگری ، عدم استفاده از تمامی سرمایه های ملی فوتبال کشور ، لجوج بودن و گستاخی به تمامی اهالی رسانه و عموم مردم و.... می تواند دلایلی برای اخراج او از تیم ملی باشد اما باید قدری با دید باز تری به قضیه فوتبال کشورمان بنگریم و با قاطعیت اعلام کنید تنها علی دائی نباید در این بازی قربانی شود و عاملین مشکلات بی شمار فوتبال کشورمان که به طور حتم مدیران ورزش و فوتبال ایران هستند نباید براحتی در پشت اخراج علی دائی مخفی شده و کماکان در پستهای خود مشغول به کار باشند نگاهی به وقایع بعد از جام جهانی 2006 تا آخرین بازی تیم ملی در 2009 بیندازید تا متوجه شوید که علی دائی تنها یک کلید از این دسته کلید فوتبال ایران بوده است و شاه کلید ها همچنان بر مسند قدرت خود مشغول به ادامه روند ناکارآمدی خود هستند.

هنگامی که سازمان تربیت بدنی در یک اقدام نسنجیده بعد از بازیهای جام جهانی 2006 محمد دادکان را بعلت عدم حرف شنوی از شخص رئیس سازمان تربیت بدنی از کار برکنار کرد و باعث تعلیق فوتبال ایران شد باز علی دائی مقصر بود؟

هنگامی که تیم ملی امید ما را به بازیهای آسیائی 2006 دوحه نبردند و خواستند با کسب یک مدال طلا تمامی اشتباهات عدم مدیرت سازمان تربیت بدنی در برکناری نابخردانه دادکان را پوشش دهند که صد البته موفق نشدند آیا مقصری بجز مدیرتی سازمان تربیت بدنی مقصر می توانستیم پیدا کنیم و یا این که آنجا هم دائی مقصر بود؟

هنگامی که با این رفتار غیر حرفه ای باعث جدائی سیموئز سر مربی برزیلی تیم ملی امید از تیم ما شدند و تیم ملی ما را به یک باره به بگوویچ سپردند و بی هیچ بازی تدارکاتی باعث قربانی شدن و نابودی تیم ما در راه مسابقات المپیک 2008 پکن شدند باز هم دائی مقصر بود؟

هنگامی که با بر گماردن مجدد مهره همیشه ناموفقی چون داریوش مصطفوی بعنوان سر پرست موقت فدراسیون فوتبال باعث شدند که بساط مضحکه ای به نام خرد جمعی تشکیل وباعث حضور قلعه نوئی در پست سرمربیگری تیم ملی فوتبال ایران و حذف تیم ملی ایران در جام ملتهای آسیا 2007 شدند باز علی دائی مقصر بود؟

هنگامی که بساط انتخابات فرمایشی در فدراسیون فوتبال را به راه انداختند و باعث حضور مهره ای حرف گوش کن و نا کار آمدی چون علی کفاشیان بعنوان رئیس فدراسیون فوتبال شدند باز علی دائی مقصر بود؟

روزهائی که فوتبال ما را معطل مهره هائی به نامهای آرتور جرج و کلمنته کردند و سر انجام برای فرار از بازی فرسایشی انتخاب سرمربی تیم ملی برای پنهان شدن پشت یک نام بزرگ در روز مبادا, علی دائی را بعنوان سر مربی تیم ملی ایران انتخاب کردند باز علی دائی مقصر بود؟

آیا نتایج ضعیف در المپیک و شکست مفتضحانه کشتی در جام جهانی در تهران و حذف تیم جوانان و امید در رقابتهای بین المللی هم به دائی ربط دارد ؟بیائیم باور کنیم که دائی مقصر است او نباید به امثالی چون تاج و کفاشیان و علی آبادی اعتماد می کرد, اما با اخراج دائی باید باز هم به خواب خرگوشی رویم که این آقایان باز هم مجال شیرین کاریهای بیشتری داشته باشند؟

بی نوا دائی و شاید بهتر باشد بگوئیم بی نوا فوتبال ایران

با سلام

ضمن تبریک سال نو به تمامی بینندگان عزیز وبلاگ و ورزشکاران عزیز باید به عرض برسانم که بنده نزدیک به یک ماه است که مطلب جدید نداشتم و از این بابت شرمنده بازدیدکنندگان عزیز هستم . در این مدت بنده در دو رقابت ورزشی شرکت داشتم یکی شرکت در مسابقات علمی تخصصی دبیران ورزش استان که هنوز جواب رقابت مشخص نشده است و دیگری مسابقات فوتسال قهرمانی استان در رده راهنمایی که خوشبختانه تیم ما مریوان توانست قهرمانی این مسابقات را به خود اختصاص دهد و به عنوان نماینده استان در مسابقات قهرمانی کشور حضور خواهد داشت . همچنین عیادت از آرش زارعی عزیز داور مظلوم و بی گناهی که در حین انجام وظیفه مورد حمله ناجوانمردانه یک راننده  (با چاقو ) قرار گرفته بود و نزدیک به ۱۰ روز در تهران در حالت کما بسر برده بود . خوشبختانه خطر رفع شده و توانستم با ایشان صحبت نمایم . آنچه باعث شد تا به امروز این مطالب را منعکس نکنم آسیب شدید دستم و بریده شدن عمقی آن با شیشه در مدرسه بود . درحالیکه پیراهن آرم دار تیم منتخب مدرسه را جهت دید دانش آموزان در تابلو اعلانات نصب میکردم شیشه تابلو اعلانات شکست و دستم به شدت مجروح شد و همین مسئله باعث شد تا بعد از 5 سال وبلاگ من از به روز بودن فاصله بگیرد . خوشبختانه یک هفته است که وضعیت دستم روبه بهبودی است و دوباره قادر به ( حداقل ) تایب کردن شده ام  و چون هفته گذشته نیز در مسافرت به کردستان عراق بودم تاخیر من تا به امروز طول کشید . همچنین در سفر به سنندج با بیش از 15 نفر از پیشکسوتان و دوستان دلسوز فوتبال دیدار داشتم تا مطلبی را با مطالعه و تحقیق و بدور از پیش داوری و حدث و گمان  در مورد انتخاب هیئت بنگارم و متاسفانه همین مورد آسیب دیدگی مانع از اجرای هدفم شد . در طول این مدت دوستان زیادی که از اصل ماجرا با خبر نبودند خواستار موضع گیری بنده در رابطه با این مسئله بودند و عده ای نیز بنده را نکوهش کردند شاید ترسیده یا ملاحضه کار شده ام و یا اصلا قصد تعطیلی وبلاگ را دارم . باید به عرض برسانم که در آینده ای نزدیک اگر عمری باقی بود جبران مافات کرده و مطالب جدیدی را در رابطه با ورزش استان و مریوان منعکس خواهم کرد .