هدیه نوروزی برای طرفداران بارسلونا

سال نو مبارک

 

نوروز کهن ترین عید مادها یاد آور  کاوه  و زنده شدن دوباره زمین را به تمامی (ورزشکاران )تبریک می گوییم

سال نو را با نو کردن افکار مان آغاز نماییم و از خالق یکتا بخواهیم آبرو , سلامت و افتخار نصیبمان بگرداند.

 

 

من امید شاداب

 

برای تمامی ، ورزشکاران ،مربیان، دانش آموزان ، دوستان و حتی دشمنانم سالی خوب و پر برکت از خداوند خواستارم

در نگاه اول ممكن است چنين به نظر رسد كه آنچه نظام و ورزش را به نظام دين پيوند مي دهد روابطي اندك و يا ساده است، اما با بررسي عميق فرهنگ انسان، امروزه به اين باور رسيده ايم كه ورزش معاصر تمامي خصيصه هاي مسايل ديني و عوامل اثرگذار آنها را با خود دارد.
اين سئوال كه چه رابطه اي ميان يك نظام اجتماعي مانند ورزش با نظام اجتماعي ديگر چون دين وجود دارد، پرسش بحث انگيزي است كه آوردگاه انديشه ها و بحثهاي فراواني گرديده و پاسخهايي از مثبت و منفي به آن داده شده است. از اين پرسش چندين سئوال ديگر متفرق گشته كه انسان را به تفكر وامي دارد و پژوهشگران و انديشمندان را به پژوهش برمي انگيزد؛ سؤالاتي مانند:
-جايگاه شرعي ورزش در نظام دين چيست؟
- دين براي تمرين بدني چه دستور و فرمولي دارد؟
- دين در حل مسائل ورزش چه سهم مؤثر و نيرومندي مي تواند داشته باشد؟
- از چه ديدگاهي، دين جايگاه ثابت خود را نسبت به ورزش به دست آورد؟
شايد گام اول براي بررسي اين رابطه (ميان دين و ورزش) اين باشد كه دين به لحاظ رويكرد و عقيده، مفهوم يكساني ندارد و در نتيجه نمي توان تعبير دين را بر همة مظاهري كه در ميان بشر شكل ديني دارند اطلاق كرد؛ چرا كه اديان متنوع و گونه گونند. شايد تعريف مفهوم دين به «رابطة فرد با خالق از رهگذر يك باور ايماني مشخص» روشن سازد كه مقصود از واژة دين در اين جا چيست.
از ديدگاه اسلامي، اديان را مي توان به دو گروه تقسيم كرد:
- اديان آسمان الهي (مانند يهوديت، مسيحيت و اسلام).
- كيشها و آيينهاي بشري (مانند آيين بودا، آيين كنفوسيوس، و آيين زردشت).
چنين تقسيم بنديي، در بررسي رابطة ورزش با دين چندان مفيد واقع نمي شود؛ زيرا هر ديني، صرف نظر از آسماني بودن يا آسماني نبودنش، براي خود موضع مشخصي، مثبت يا منفي، در قبال ورزش دارد. وانگهي برخي اديان ديدگاه خود نسبت به ورزش و فعاليتهاي بدني را تعديل و اصلاح كرده اند، مانند كاري كه مسيحيت معاصر كرده است.

--------------------------------------------------------------------------------

ورزش يكي از فعاليتهاي مهم انساني است و تقريباً هيچ جامعه بشري را با هر درجه اي از پيشرفت يا عقب ماندگي نمي توان يافت كه در آن ورزش به گونه اي وجود نداشته باشد.
بشر در طي اعصار و تمدنهاي گوناگون خود با اين پديده آشنايي داشته است، هر چند توجه و رويكرد تمدنهاي مختلف به ورزش يكسان نبوده است. مثلاً توجه برخي از تمدنها به اين پديده انگيزه نظامي، خواه دفاعي و يا توسعه طلبانه، داشته است. برخي ديگر تنها به منظور پر كردن اوقات فراغت و به مثابة يك تفريح به آن روي آورده اند و در پاره اي از تمدنها هم به عنوان شيوه اي تربيتي به كار گرفته شده است، زيرا انديشمندان مسائل تربيتي در روزگاران پيشين به جنبه هاي ارزشي ورزش و نيروي عظيم آن در اجتماعي شدن انسانها و بهنجارسازي او و ساختن شخصيت متوازن اجتماعي پي برده بودند بگذريم از‌‌ آثار مفيد بهداشتي كه از ديرباز با فعاليتهاي ورزشي و تمرينات بدني ارتباط داشته است امري كه تحقيقات علمي پيرامون تأثيرات كاركردي و بهداشتي ورزش در حوزة بيولوژي انسان آن را تأييد مي كند از طرف ديگر ناديده گرفتن درون ماية اجتماعي اين فعاليت برجستة انساني ناممكن است كه اين مبحث در جامعه شناسي ورزش مورد تحقيق و تفحص قرار مي گيرد. مي دانيم كه تربيت بدني همان عالم تعليم و تربيت است و رشد فرهنگي هر جامعه با شاخص تربيت بدني آن جامعه رابطه معيني دارد اميد است كه اين كوشش هر چند ناچيز مورد قبول واقع شود.

.
در دهه هاي 60 50 40 فوتبال مريوان حرفي براي گفتن نداشت . و كمبودبازيكنان نخبه وستاره به شدت احساس مي شد البته ستاره گاني چون (تيمور عسكري,منصور رستمي ,سعيد راستي) براي رسيدن به قله افتخار تنها بودند وعواملي ديگر چون جنگ تحميلي,نبود امكانات امروزي نيز مزيد بر علت بود.
با پيوستن چندين جوان مستعد(جبار پيرخضري,برهان تاب,رضا وطني,كمال داريوش)به بازيكنان قبلي فوتبال مريوان گامي به جلو برداشت وبالاخره درسال 68 تيم پرسپوليس(فرمانداري امروز) توانست براي اوين بار درتاريخ عنوان قهرماني را بدست آورد. ولي متا سفانه آن قهرماني تداوم نداشت ومريوان تا سال 74 صبر نمود وبا رو آمدن يك نسل طلايي تا امروز (10 سال) فوتبال استان را در اختيار گرفته اندبازيكناني چون(اميد شاداب,برادران طرطوسي,ابوبكر ثمري,بركوت ارژنگي,عبدالرحمن ايزدي ,بختيار حيدري,اميد نادر پور , مصطفی اسدی و …….) با تيمهاي شهرداري و فرمانداري براي شهر ما افتخارات زيادي آفريدند وحتي تيم فرمانداري از سال 78 تا امروز به عنوان بهنترين تيم غرب كشورمطرح گرديد. درسال 79 اين تيم قهرمان زيرگروه كشور شد درسالهاي 81 و 82 در مسابقات جام حذفي ايران از مجموع 180 تيم شركت كننده تا جمع 16 تيم ايران صعود كرد و هر دوبار توسط تيهاي ليگ برتر ايران (پيكان سال 81, استقلال سال 82 )حذف شد و از مجموع چهار بازي با اين دو تيم بزرگ ايران در سه بازي فوق العاده ظاهر شد .
در سال 83 فوتبال مريوان داراي يك سهميه ديگر در مسابقات زير گروه كشور شد.
پس از آنكه رضا وطني تيم بهزيستي را در استان قهرمان كرداين تيم تغير نام داد وبه نام خورشيد زريبار و تحت پوشش يدالله روزجنگ تجار بزرگ و ورزش دوست قرار گرفت و با صرف هزينه و جذب مربي و بازيكنان زياد توقع مردم را بالا برده است و خوشبختانه از هر سه فاكتور نتيجه گيري(سرمايه,مربي خوب,بازيكن خوب) برخوردار است . امسال بايد اين تيم به ليگ دسته اول ايران (كاري كه هر سال فرمانداري تا مرز رسيدن به آن پيش ميرفت )برسد.
تيم فرمانداري در سال83 با صادر كردن 17 رضايت نامه تا حد از هم پاشيدگي پيش رفت اما با حفظ سه بازيكن قبلي(شاداب,ايزدي,ارژنگي) جايگزين كردن تيم اميد خود بجاي ياران سابق , جذب يك مربي خوب(رضا وطني) وچندين بازيكن از شهرهاي ديگر دوباره تيم را از اول بنا نهادند. هرچند اين تيم قدرت گذشته را ندارد اما نويد تيمي بهتر از سالهاي گذشته خود را در آينده ميدهد چون سال گذشته با اين جوانان به ليگ سراسري اميدهاي ايران رسيده بودند.
مديريت ضعيف فوتبال مريوان را بشدت تهديد ميكند. اكثر مديران و افرادي كه اطراف تیمها هستندحتي ديپلم هم ندارند و اين در حالي است كه بيشتر بازيكنان زير نظر آنها داراي مدرك ليسانس مي باشند.
از بازيكنان اصلي دو تيم 16 نفر را بازيكنان غير مريواني تشكيل داده است واين ميتواند در آينده نزديك فوتبال مريوان را نابود نمايد. البته حضور بازيكنان مواثر غير مريواني لازم است بازيكناني چون(سيوان كويك,فواد احمدي,بابك نقابتي,فريدون ,حميد فاتحي مقدم)ولي متاسفانه بقيه بازيكنان غيره حتي در سطح ذخيره هاي مريوان هم نيستند. مگر چند سال گذشته مريوان چهار تيم را دردسته اول اسـتان نداشت و 80 بازيكن متوسط,خوب,ستاره نداشت؟ نگذاريد جواناني چون (سعیدی . دیهیم . خراماني,صديقي,بخشـي
رحمتي,صالحي,غريبي,نوري,نظيري و……………….)با اين همه استعداد از فوتبال زده شوند.

در پاييزسال 81 شاهد برگذاري منظم وكم نظير يك دوره مسابقات ورزشي پسران و
دختران داش آموز در سه مقطع ابتدايي,راهنمايي و دبيرستان در 14 رشته ورزشي تحت
عنوان اولين المپيادورزشي دانش آموزان مريوان بوديم.
مربيان ورزش مريوان درطي دو هفته با تقسيم وظايف در بين خود به بهترين نوع بزرگترين حماسه ي ورزشي براي ايجاد تندرستي وتقويت روحي دانش آموزان فراهم نمودند . براي اين كار حتي مدارس روستاها نيز فراموش نشده بودند وبا تدارك اسكان وتغذيه مدارس روستا نيز شركت فعالي داشتند .
وقتي هر روز در مدارس ودرمراسم صبحگاه تعداد مدالهاي كسب شده اعلام مي شد تشويق وشادي كل مدرسه را فرا مي گرفت ودربين مدارس رقابت نزديكي براي امتياز وكسب مدال برقرار بود . در آن روزها ارتباط مدير , مربي ورزش ودانش آموز به بهترين شكل خود رسيده بود.
المپيادي كه سراسر شور بود وهيجان . افتتاحيه ي زيباي آن , مشعل بازيها , مدالها,غم وشادي پس از كسب نتيجه , اضطراب و هيجان مربيان, تشويق دانش آموزان هر مدرسه از ورزشكاران خود , آرم زيباي المپياد و…… از همه وهمه ي اين واژه هاي زيبا امروز فقط خاطره أي مانده.
به راستي المپياد را چه شد ؟ مگر قرار نبود هر سال در برنامه هاي كاري اداره گنجانده شود ؟ به هر حال نگذاريم كه پاييز 81 براي نسل جديد غير قابل تكرار باشد . واز آن المپياد فقط عكس و فيلم آن باقي بماند وياد المپياد به آرشيو خاطرات سپرده شود .

نزديك به 10 سال است كه رشته ژيمناستيك در شهر ما راه افتاده است و يك مربي زحمتكش وبي ادعا بنام (ماكوان استوار) پايه گزار اين ورزش زيبا و پر مخاطب شده است.مخاطباني پاك و لطيف كه در پايين ترين شرايط سني قرار دارند.
اوليا فرزندان خود را در رفت و بر گشت به سالن همراهي مي كنند و بعضا شاهد حركات قشنگ و ريتميك نونهالان سفيد پوش خود هستند.در بيشتر مراسمهاي ورزشي اين گروه جذاب به اجراي حركات اكروباتيك مي نمايند. چند مربي ديگري مثل فرهاد حكيمي نيز دلسوزانه مشغول كار هستند. امروز بعد از 10 سال شهر ما شرايطي را مي طلبد كه وقتي سن اين نونهالان به نوجواني وجواني رسيد باز هم زمينه پيشرفت وادامه كار فراهم باشد. نه اينكه اشتباهي خيال كنيم ژيمناستيك مخصوص همان سنين اوليه است. ما تلاش مربيان عزيز را ارج مي نهيم واميدواريم براي سنين بالاتر هم امكانات را مسئولين فراهم نمايند.