افشين قطبي، او ناگهان از كجا پيدايش شد؟ از كجا كه مثل بهمني مهيب ناگهان روي سر اين فوتبال بي‌قهرمان آوار شد و همه‌جا را سپيد كرد؟ او، كمك‌مربي كم‌حرف و مودب تيم ملي كره كه تابستان گذشته با عنوان سرمربي تيم پرسپوليس وارد ايران شد و تصاويرش با مادر، در حالي‌كه بوسه‌اي عميق پيشاني‌اش را نوازش مي‌داد، روزنامه‌ها را تسخير كرد. كسي كه به محض ورود به ايران، با اتهام نفر دو، آناليزور، مربي زنان، تكنيسين، و... مواجه شد، اما افشين اولين شانس بزرگ زندگي خود را با تمام وجود نگه داشت و حتي در سخت‌ترين شرايط از رو نرفت. كسي كه بغضش بعد از ورود به ايران و ديدن مادر، اولين بازي در ورزشگاه آزادي تركيد و اشكش در روزي كه دستيار دومش با بدترين الفاظ خطابش كرد، در آمد. دو موقعيتي كه همواره با او بود. مردم دوستش داشتند و نزديكان و اطرافيان، سعي به راندنش داشتند.

افشين قطبي، همان مربي ساده‌دلي است که دوران 9 ماهه زندگي او در ايران، سرشار از آموزه‌ها و حكايت‌هاست. او تلاش كرد، صبر كرد، عصباني شد، گريست، مرد، زنده شد، اما افشين قطبي ماند.

همان مرد خنده‌روي روز اول كه وعده قهرماني با حداكثر امتيازات را داد. همان كسي كه بعد از بازي درخشان مقابل صباباتري، به همه يادآوري كرد پرسپوليس قبلا قهرمان ليگ شده و تنها با خطاي مديريت براي كسب مجدد اين عنوان مجبور به بازي مقابل سپاهان است.بدون شك در روزهايي از سال عده ای ایمانشان را نسبت به او از دست داده بودند. به‌خصوص، روزهاي شكست مقابل استقلال‌اهواز و بعد از آن تساوي نه‌چندان جالب مقابل مس. لحظاتي كه به‌نظر مي‌رسيد پايان افشين قطبي و پروژه قهرماني او فرا رسيده. اما قطبي در پايان يك جمعه غمگين، تصميم به بازگشت گرفت و براي اولين‌بار رداي يك مربي مقتدر را برتن كرد. وقتي اولين پيروزي در غياب ستاره‌هاي پيروزي پرسپوليس كه از روي سكوها حسرت بازي را مي‌كشيدند، به‌دست آمد، ديگر مشخص بود پرسپوليس به جاده قهرماني بازگشته. آنها از خستگي و اشتباهات سپاهان استفاده كردند و در آخرين لحظه ضربه نهايي را فرود آوردند. شايد خدا مي‌خواست قهرماني چنين دراماتيك و خاطره‌انگيز شود تا تب قطبي در ايران به حداكثر خود برسد. ديروز من هم مانند بسیاری دیگر از هواداران استقلال طرفدار جذابيت، ادب، دانش و همه‌چيز سرمربي پرسپوليس شده بودم. كسي كه يك فصل كامل سمبل اميد ماند. باور كنيد كار راحتي نبود. به‌خصوص در باشگاهي كه ستاره‌اش دو روز قبل از آخرين بازي در سفره‌خانه‌اي در خيابان كريم‌خان قليان مي‌كشد. تيمي كه اگر بخواهيم واقعا از ماجراهاي ميان سرمربي و دستيار اول بنويسيم، چيزي جز تلخي باقي نخواهد ماند. لحظه اما لحظه جشن است. اجازه بدهيد از پيروزي افشين قطبي خوشحال باشيم. مردي كه ناگهان تجسم آرزوهاي ما در زمين فوتبال شد. مردي كه خنديد و اميدوار ماند. همو كه هنوز نمي‌دانيم چطور قسمت فوتبال ایران شد.

 این بار پرسپولیس باید قهرمان می شد چون در آنجا مردی سرمربی شان بود که در طول یک فصل، شقیقه هایش سفید شده و گویی عمری پیرتر گشته است، جنگیدن با بازیکنانی که نخشان را دیگرانی می کشیدند، مصاف با لیدرهایی که نخشان را دیگرانی تنظیم می کردند و نبرد با تفکراتی که قطبی برنده را نمی توانستند ببیند. خیلی ها قطبی را می خواهند «کوچک» نشان دهند و برای همین به چگونگی آمدنش اشاره دارند اما حضور مستقل تر او در ایران می تواند هر روز کلاسی دلنشین برای مردمی باشد که تشنه احترام، ادب و صداقتند و خواستار سهیم شدن در فوتبالی که آنها را دور نگاه می دارد، مردمانی که براستی از ادبیات آمرانه امثال پروین، مایلی کهن و قلعه نویی دست شسته و خسته شده اند و «هوایی تازه تر» برای دیدن و لذت بردن نیازمندند. افشین به فوتبالی قدم گذاشته که در آن خیانت، کم فروشی، آدم فروشی، باندبازی و باز کردن با احساسات میلیون ها هوادار نه تنها گناه نابخشودنی نیست بلکه عرصه ای برای قدرت طلبی و شهرت محسوب می شود و اینگونه او را در برزخی قرار می داد تا واقعیت های تلخ و گزنده فوتبال ایرانی را بچشد و با چشمانش ببیند. او را کم تجربه خواندند غافل از آنکه خیلی از مربیان پر تجربه هم در این فوتبال هیچ گلی بر سرمان نزدند و به مدد حمایت های پشت پرده عرصه ای را در دست گرفتند، گفتندش اقتدار ندارد تا از آن چماقی برای کنار گذاشتنش استفاده کنند و با این روش جلوی اندیشه «نو» و تزریق فکری «تازه» را بگیرند و از «تفاوت» بپرهیزند تا گند کارشان بیشتر از این پدیدار نشود.

صداقت ذاتی و احساس بی واسطه شرقی قطبی که در طی سی سال دوری از وطن بعنوان گنجینه ای نایاب نگاه داشته شده بود برای همه ما خیلی عذاب آور بود، برای ما که نمی خواهیم تفاوتی را ببینیم و کسی را بلندقدتر از خودمان مشاهده کنیم، ما که تخم حسودی در صحرای قلوبمان کاشته شده و از پرواز آنها که بالاتر می پرند بیزاریم و برای همین عرصه را بر افشین تنگ کردیم، لیدرها را به جانش انداختند، فضا را برایش مایوس کننده ساختند و با شکستن لب تاپش نه تنها قلبش بلکه اراده اش را شکاندند تا دیگر هوس بالا پریدن و تحرک نداشته باشد و همانند ما به خمودگی و خواب فرو رود.

 افشین قطبی از جنس فوتبالمان نبود، او شاید می بایست چند دهه بعد به فوتبال ایران می آمد تا نسلی تغییر کند و احتمالاً نگاه های مثبت تر و تفکری خاکستری بر فوتبال احاطه پیدا می کرد تا راه برای او باز باشد و بتواند تیمی بسازد که سربازانش برای جان بدهند و گلادیاتورهایی برای ایده هایشان باشند. دوست داشتیم بازیکنان پرسپولیس اینبار فقط برای قطبی به میدان بیایند و آنچه که در وجود دارند را صرف پیروزی کنند و حال پس از قهرمانی پرسپولیس ،فقط برای قطبی و فقط به خاطر او خوشحالیم که سکوها مملو از جمعیت شد تا تفکری به نتیجه برسد!

 دوباره میگویم خدا را شاهد میگیرم که من استقلالی به خاطر اینچنین مرد بزرگی برای اولین بار از برد پرسپولیس لذت بردم.

روز جمعه 27 اردیبهشت ماه بازی های بومی محلی ایران به همت فدراسیون بومی محلی کشور، استانداری کردستان ، اداره کل تربیت بدنی و تربیت بدنی سروآباد و مریوان و با دعوت شخصیت های دولتی ،  ورزشی  و لشکری در فضای بهاری اورامانات و در دامنه کوه های دالانی و سردانی  و در میان شور و نشاط وصف نشدنی مردم روستای دزلی و روستاهای اطراف بر گزار گردید . برای اینکار ۳۱ چادر بزرگ و دو مدرسه جهت اسکان ورزشکاران و مهمانان در نظر گرفته شده بود . بنده  که به همراه چند نفر از دوستان به این برنامه دعوت شده بودیم یک روز خاطره انگیز را سپری کردیم . پذیرایی با غذاها و دسرهای محلی از نکات جالب این جشنواره بود .

ورزشکاران از تمامی شهرهای استان کردستان ، استانهای لرستان ، خراسان جنوبی و شمالی ، کرمانشاه  و .................... . دیگر نقاط ایران در چندین رشته ورزشی محلی چون کشتی چوخه و زوران ، طناب کشی ، کبدی  و دیگر بازیهای محلی و عشایری به رقابت پرداختند و با برتری هریک از ورزشکاران مریوان و کردستان جمعیت حاضر که بیش از 5 هزار نفر میرسید یکباره به ابراز احساسات میپرداختند و چند بار حتی به میدان محصور شده بازیها نیز می آمدند .

آقایان جعفری رییس فدراسیون بومی و محلی ایران ، اقبال محمدی نماینده مردم سروآباد و مریوان در مجلس  ، نجار استاندار کردستان ، چمن گلی مدیر کل تربیت بدنی ، کیانی و بابا خاص فرمانداران مریوان و سروآباد ، مسئولین نظامی استان ، شوراهای اسلامی شهر و روستا همگی از دعوت شدگان و حاضرین در مراسم بودند . اجرای رقص کردی از گروه اورامان و سنندج و آهنگ زیبای محلی کردی و لری در دل کوهستان پرنده های وحشی منطقه را هم  به دیدن و شنیدن وا داشته بود .

در هفته گذشته خیلی اتفاقی به سایت هیئت فوتبال استان سر زدم و چون این سایت خبرها و کارهایش خیلی قدیمی و بدور از (به روز بودن )است گاهی یک ماه یکبار به آن سر میزنم . به هر حال متوجه شدم که در گوشه سمت چپ سایت یک نظر سنجی راجع به پر افتخار ترین تیم استان گذاشته اند و از بیننده سایت میخواهند که با رای خود تعیین کند که کدام یک از این تیمها پر افتخار ترین تیم استان بوده (البته اشتباه نشود هدف سوال نبوده )

بنده نیز از طریق ایمیل به مدیران سایت اشتباهشان را گوشزد کردم  همچنین با هفته نامه سیروان نیز مطلب را در میان گذاشتم با تهیه جدولی قهرمان باشگاه های استان و حذفی و نتایجشان را در سطح کشور را ضمیمه آن نمودم. خیلی زود نظر سنجی از روی سایت حذف شد و به جای آن یک نظر سنجی درست راجع به عملکرد هیئت در 4 سال گذشته حک شده بود . بنده نیز با ارسال نامه ای از اینکه دوستان اشتباه را اصلاح نموده تشکر نمودم . جالب است بدانید آمار دو نظر سنجی که طرح شده بود تیم فرمانداری مریوان با اختلاف زیادی از دید مردم اول بود و در نظر سنجی دوم یعنی عملکرد هیئت گزینه ضعیف  نزدیک 70% بود با این نظر سنجی که آبرویشان را برده بود و اتفاقا طرح آن درست بود به سرعت حذف گردید و اکنون دوباره یک نظر سنجی گذاشته اند که آیا باشگاه همان بزرگسالان است یا تیمهای پایه را نیز شامل میشود ؟

بعد از این موضوع بنده در وبلاگم شاهد نظراتی از طرف هیئتی ها بودم که با نامهای مستعار و یک دوست به بنده انقاد نمودند که چرا در این وبلاگ دوست داری از خودت بنویسی نه از دیگران ؟ و آیا افتخارات مال تنها بزرگسالان  است ؟ و شما یعنی من در تیمهای منتخب استان ذخیره بوده ای . چون دزد ناشی به کاهدان میزند با این نظر ها و نظر سنجی جدید مشخص شد که این پیامهای ناشناس به وبلاگ بنده کار کیست؟

بنده در جواب دوستان میگویم اولا به آرشیو 4 ساله وبلاگ و صفحه کنونی آن بنگرید تا ببینید واقعیات را  و اگر بنده از خودم هم بنویسم هیچ اشکالی ندارد چون وبلاگ من شخصی است . 2-  چرا نتایج نظر سنجی را اعلام نکردید ؟ 3-  منهم میگویم باشگاه به تمامی رده ها ی آن گفته میشود که اگر واقعیات را میدید آنگاه متوجه میشدید که تیمهای امید فرمانداری مریوان و اصناف قروه به لیگ برتر امیدهای ایران هم رسیدند و چندین سال پیاپی در رده های پایه تیمهای کامیاران،  سنندج ، دیواندره  و سقز خوب درخشیده اند که هیئت هیچ نقشی در آن نداشته 4- چرا نتایج نظر سنجی ها را به بیننده هایتان اعلام نکردید و چرا خیلی زود نظر سنجی عملکرد خودتان را حذف کردید ؟ 5- باز به کاهدان زده اید چون بنده حتی یکبار هم در تیم منتخب بازی نکرده ام  چون در زمان ما تیم منتخب نبود بلکه بعنوان یار تقوبتی همراه نمایندگاه استان بازی میکردم .

سیروان:تیم گلبال كردستان كه از سوی جمهوری اسلامی ایران در مسابقات بین المللی گلبال انگلستان شركت كرده بود به مقام پنجم این رقابتها دست یافت.
در این مسابقات كه در شهر منچستر انگلستان و با شركت 8 تیم برگزار شد تیم گلبال كردستان موفق شد در مصاف با تیم های انگلستان میزبان مسابقات، پرتقال و عربستان به پیروزی دست یافته و در برابر تیم های اسپانیا، بلژیك و تركیه شكست را پذیرا شود.
تیم گلبال كردستان همچنین با تیم الجزایر كه به مقام سوم مسابقات دست یافته بود به تساوی رسید.
بدین ترتیب تیم گلبال كردستان با كسب سه پیروزی، سه شكست و یك مساوی در جایگاه پنجم این رقابتها قرار گرفت.

منبع : سیروان

هرچه بگندد نمکش میزنند

اخیرا سایت همیشه تعطیل هیات استان که جدیدترین خبرش مربوط سال 85 است یک نظر سنجی راجع به پر افتخار ترین باشگاه استان در سایت گذاشته است و از بینندگان سایت میخواهد که از بین تیمهای چون توحید ، ساینا از سنندج وفرمانداری ، خورشید زریبار ار مریوان به یکی از آنها رای بدهند غافل از اینکه نظر سنجی با واقعیات و عناوین ثبت شده فرق میکند مثل این میماند که برای اثبات یک مقایسه  سوال کنید که به نظر شما توپ بسکتبال بزرگتر است یا توپ پینگ پونگ که طرح نظز سنجی غلط است ولی میشود گفت که محبوب ترین این تیمها به نظر شما کدام است و یا اینکه از بین تیمها به نظر شما در سال 87 کدامیک قهرمان خواهند شد نه اینکه بازدید کننده تعیین کند که در سالهای گذشته کدام یک عناوین بیشتری کسب نموده اند چون عناوین توسط تیمها قبلا کسب شده و بازدید کننده نمی تواند قهرمانی توحید را در سال 72 به تیمی دیگر اهدا نماید . آدم از هوش اینچنین مسئولینی گریه اش میگیرد که حتی زحمت رجوع به آرشیو موجود در هیئت  را  به خودشان نمیدهند تا مرتکب اینچنین سوتی بزرگی نشوند و به روایتی ( هرچه بگندد نمکش میزنند وای به روزی که بگندد نمک )

فوتبال کردستان تا قبل از سال 72 به صورت منتخب شهرستانها برگزار میشد و از سال 72 لیگ باشگاه های  استان را اندازی شد . و چون بنده بغیر از لیگ 86 در تمام لیگهای برگزار شده از 72 تا 85 حضور داشته ام  در جدولی قهرمانان لیگ را به گواه آرشیو هیئت استان و روزنامه ها و هفته نامه های استان درج میکنم تا روشن شود که انچه که عیان است چه حاجت به بیان است .