جنگ هاى دسته جمعى
حتى فكرش را هم نمى توانيد بكنيد، سكوها آتش مى گيرد، تيفوسى ها در طول مسير كنترل وسايل نقليه عمومى را در دست مى گيرند، آنها با زنجير و هر نوع وسيله اى كه بتوان كسى را مورد هدف قرار داد از طرفداران حريف پذيرايى مى كنند... بازى تمام مى شود ولى هنوز اثرات يك دربى در شهر ديده مى شود. اين است ثمره جنگ هاى باشكوه دسته جمعى.
چه مشخصه هايى مى تواند در يك دربى مورد توجه قرار گيرد آيا فقط نوع نگرش رسانه ها و ديدگاه متفاوت هواداران اين بازى ها را از ساير مسابقات متمايز كرده است شما هيچ گاه اولين بازى دربى كه ديده ايد را فراموش نمى كنيد، تمامى لحظات آن براى شما لذت بخش است، هجوم هواداران و شعارهايى كه مى دهند، تعصب به رنگ لباس و اعتقادات تاريخى و قديمى شكل اين رقابت ها را تغيير مى دهد، آيا واقعاً واژه دربى به رقابتى اطلاق مى شود كه بين دو تيم همشهرى برگزار مى شود يا به عمق اختلافات دو تيم بستگى دارد. خالق اين لحظات باورنكردنى در اكثر مواقع طرفداران هستند، شايد سهم تيفوسى ها از برد و باخت بيش از بازيكنان است، آنها با پوست و گوشت خود لحظه به لحظه بازى را دنبال مى كنند و حتى بعد از پايان ديدار تنش هايشان فروكش نمى كند، هيجان از روى سكوها به داخل زمين منتقل مى شود.
دربى چيست
اما مى شود واژه دربى را به درستى معنى كرد. شايد خيلى ها ديدار بين دو تيم همشهرى را نزديك ترين معنى اصلى آن بدانند. بعضى ها هم لقب دربى را به ديدار دو تيمى كه اختلافات ريشه اى عميق ترى دارند اختصاص مى دهند اما اصل ماجرا چيز ديگرى است، واژه اصلى دربى نشأت گرفته از مسابقات اسب دوانى است. (Espon Derby Staves) نام اين مسابقات بود براى اولين بار در سال ۱۷۸۰ شروع شد و به افتخار (ارل دوازدهم) كه يكى از لردهاى انگلستان بود ثبت شد اما هنوز معلوم نيست كه چرا در قرن بيستم از اين نام براى رقابت هاى فوتبال بين دو تيم همشهرى يا محلى استفاده مى شود.
بزرگترين دربى ها
بزرگترين دربى ها از نظر هواداران جالب توجه به نظر مى رسد، در اينجا بزرگان اسپانيايى باشكوه ترين دربى جهان را برگزار مى كنند، غول هاى سرزمين ماتادورها درست است كه از هم فاصله دارند اما ديدار اين دو تيم عظيم ترين دربى جهان است. به طورى كه در اسپانيا نام (ال گرن كلاسيكو) را به آن داده اند، يعنى عميق ترين اختلافات منطقه اى، تنفرى كه سال ها است در ميان سلطنت طلبان و كاتالان ها ريشه دوانده، مادريدى ها از قشر بالاى اجتماع هستند و پيراهن و شورت بلند كه نشانه اشرافى ها است مى پوشند و در مقابل بارسلونايى ها كه از ايالات كاتالان هستند. از قشر كارگر نمونه ديگر آن را در كشور هلند هم شاهد هستيم، ديدار آژاكس و فاينورد هم از اين جنس است. پس مى توان به راحتى نتيجه گرفت اين حساسيت ها و نوع بازى مختص ديدار بين همشهرى ها نيست؛ ليورپول و منچسترسيتى گواه اين مدعى است. حتى بازيكنان هم نظراتى عجيب و غريب دارند، روى كين هافبك سابق منچستريونايتد اعتقاد دارد بازى مقابل منچسترسيتى آنقدر براى ما اهميت ندارد كه ديدار با تيم بندرى ليورپول جذاب است! حتى طرفداران هم شايد مانند بعضى از بازيكنان فكر كنند، آنها چند صد مايل از شهرخود دور مى شوند تا فقط با هواداران حريف بجنگند، اختلافات فرهنگى، مذهبى و سياسى سبب مى شود تا جذابيت دو چندان شود. جالب است بدانيد خارج از كشور انگلستان دربى ها بيشتر بر اساس اختلافات سياسى و مذهبى شكل مى گيرد و حتى شعارهايى كه هواداران مى دهند هيچ ربطى به فوتبال ندارد. گاهى اوقات شعارهاى نژادپرستانه هم خوانده مى شود...
مانند ديدار دو تيم رنجرز و سلتيك در اسكاتلند؛ اين نوع دربى ها با رقابت ميان ميلان يا اينتر متفاوت است. خوب مى دانيد كه ميلانى ها به رقابت دو همشهرى «دلامادونينا» مى گويند. دلامادونينا همان تنديس مريم مقدس در شهر ميلان است. اختلافات هواداران هم مربوط به سال ۱۹۰۸ است، زمانى كه بازيكنان غير بومى وارد ميلان شدند و سبب تولد تيمى به نام اينتر ناسيونال، پس مى توان نتيجه گرفت همه نوع سليقه اى حاكم است ولى از همه جذاب تر براى طرفداران همان اختلافات سياسى و مذهبى است. شايد يك نوع ديگر از آن ديدار دو تيم رم و لاتزيو است، لاتزيو تيمى كه با آرم (SSLAZIO) مشهور است، آنها تفكرات نژادپرستانه دارند، شعارهايى مى دهند كه برخلاف اصول جوانمردانه است و مهمتر از همه طرز فكر آنها نزديك به رهبرى ديكتاتور سابق آلمان هيتلر است آنها خودشان را از گروه هاى «گشتاپو» مى دانند و اين در حركاتشان مشهود است، اما در مقابل رم با يك اصالت برخواسته از دل ايتاليا و جدا از اين گونه تفكرات است. به گفته پائولو دى كانيو كه هميشه در اين ديدارها با حركات خاص اش، سلام هاى نظامى به سبك هيتلر و خالكوبى هاى بدنش مورد توجه بوده، اين بزرگترين دربى ايتاليا است، زيرا طرفداران رم و لاتزيو شش هفته قبل از بازى براى هم كرى مى خوانند و حتى زمانى كه ليگ هم تمام مى شود هنوز درباره اين ديدار صحبت مى كنند! اين است داستان جنگ هاى با شكوه دسته جمعى.
در ایران و مصر نیز این مسئله بنوعی با رقابت (استقلال-پرسپولیس) و (الزمالک-الهلی) نمود پیدا میکند و حتی آدمهای متعصب در تمام مسائل به رنگ تیم حریف حساس میشوند و رنگ تیمشان را با اتوموبیل. وسایل منزل .لباس خود و خانواده و .............. تنظیم میکنند .
موضوعات
کل نمایش:
