گویند در یکی از دهات قدیم زن و مردی سالها به انتظار فرزند ذکور نشستند و خداوند در پیری به آنها پسری عطا نمود . از فرط خوشحالی زن و مرد پسر ندیده بجای ناف بچه ......او را بریدند . و سالهاست که این واقعه به عنوان یک ضرب المثل در آمده و مردم گاهی از این ضرب المثل استفاده مینمایند . متاسفانه حکایت این سهمیه اهدایی تا حدودی من را یاد این ضرب المثل انداخته است .
پس از قولی که رییس سازمان تربیت بدنی به جامعه فوتبالی ما داد و بلاخره عملی شد اکنون هر کس برای خودش جشنی راه انداخته است . هیئت ضعیف و بی برنامه گذشته که در بیشتر کارهای مدیریتی ورزش دچار مشکل بود آن را حاصل برنامه های مدون خود میداند که خنده دار است . صدا وسیما پا را فراتر گذاشته و میخواهد بدون کارشناسی مردم را خوشحال نماید که بازیکنان حاضر در لیگ برتر استان بر خواهند گشت واز دکتر ذلفقار نسب میپرسد میشود روزی برگردی و در کردستان و این تیم کار کنید ؟ آخر مگر ما و این تیم اهدایمان چقدر برایش قرار است هزینه نماییم که اینچنین به مردم نوید دهیم ؟ نباید از بابت این اقدام دستهایمان را به علامت پیروزی بالا برده وغافل از اینکه این نه تنها موفقیت نیست که نشانه شکست همه ما فوتبالیها و مسئولین ورزشی ماست. میترسم قهرمانان این عرصه (کسانی که زیاد از حد خوشحال شده اند ) نیز در تشخیص ناف تیم دچار اشتباه شوند و این کوره سو امید هم نابود شود. در انتخاب بازیکن و مربی نباید سراغ بی تجربه ها رفت و اسمها نیز نباید فریبمان بدهد .
جهت یاد آوری میگویم که بابا به خدا توان و ظرفیت ما بسیار بیشتر از دسته 2 است آنهم نه اهدایی
مگر توحید سنندج در سال 70 یکی از مدعیان صعود این لیگ نبود؟ ( البته امروز نام لیگ دسته اول لیگ برتر شده و لیگ 2 و 3 نیز هریک به ترتیب لیگ 1و 2 خوانده میشود ) مگر فرمانداری مریوان در سال 81-82 و در همین لیگ مدعی نبود ؟ مگر خورشید زریبار در سال 85 در این لیگ حضور نداشت ؟
این تیمها با کمترین امکانات به لیگ 2 ایران رسیدند پس بیخود کلاه خود را بالا نیندازیم . کمی تامل نماییم ، چرا همه قربان و صدقه استاندار میشویم مگر استاندار همدان ، قم ، قزوین ، خوزستان ، اصفهان و ..... که سالانه ده ها میلیارد به ورزش پول میرسانند از طرف ورزشهیای استان اینهمه ستایش شدند . درست است که ما مردم قدر شناسی هستیم ولی انتظار ما خیلی باید بیشتر از اینها باشد .ما امتیاز دسته اول و لیگ برتر را نیز نمیخواهیم ما حمایت همه جانبه کارخانه جات و موسسه های پر قدرت مالی داخل خود استان را میخواهیم . مگر سیمان بیجار ، تراکتور سازی کردستان ، بازارچه مرزی باشماق و سیران بند نمی توانند به اندازه مخابرات مشهد یا باطری سازی صبا هزینه نمایند . ما از استاندار و مسئولین این حمایت را میخواهیم تا بتوانیم ستارگان خود و مربیان با دانشمان را جذب نماییم . درسنندج ، قروه ، کامیاران ، بانه ، مریوان و دیگر شهرهای استان جوانان مستعدی داریم که در صورت امکان (باشگاه بزرگ) میتوانند برای کشور عزیزمان نیز افتخارآفرین شوند . ما اهالی فوتبال اگر نهایت آرزویمان لیگ 2 باشد که قبلا به ان رسیده ایم و اگر آمالمان بیش از این است باید همت گماریم و بیخود سرود پیروزی سر ندهیم مسئولین را نیز فقط در این صورت که بانی این شرایط باشند ستایش نماییم .
شور و تب فوتبال در کردستان را نیز مانند انزلی و اهواز و آبادان میتوان شاهد بود اگر ما بخواهیم و مسئولینمان بسترش را فراهم نمایند .