دوست دیرین ورزشگاه زاگرس و پدر ورزشکاران مریوان درگذشت
لطف الله شیرینی یا به قول ورزشکاران قدیم و جدید مریوان (آلا) سرایدار استادیوم مریوان در پی یک بیماری کوتاه و غافل کننده (سکته قلبی) در شهر سنندج فوت کردند . ایشان را من از همان کلاس اول ابتدایی وقتی برای تماشای بازیهای فوتبال همراه با پدر و برادرم به ورزشگاه میرفتم میشناختم . در سالهای بعد بارها به خاطر آسیب رساندن به چمن که روی آن دور ازچشمش بازی میکردیم ما را فراری میداد و کتک دلسوزانه ای نیز از دستش خورده بودیم . ورزشکاری را نمی توان یافت در شهر مریوان که با ایشان و مهربانیهایش آشنا نباشد . شوخ طبع و جذاب بود و منزلش در تمام سی سال خدمت در همان ورزشگاه بود . لطف الله شیرینی به واقع شیرین بود و دوست داشتنی بود و در چندین اردوی ورزشی با ایشان دنیای خاطره داریم . فوتبالیستهای مریوان ایشان را عمدا عصبی میکردند تا با حرفهای شوخ طبع خود لحظاتی را بخندند و جالب اینکه بیشترین زمان عصبی بودنش را نمی توانست از چند دقیقه بیشتر نماید . ایشان برای بنده بیشتر از حد لازم احترام قائل بود و بارها دزدکی حتی چمن ورزشگاه را در اختیارم میگذاشت و اکنون من واقعا و از صمیم قلب احساس ناراحتی عمیقی میکنم . بارها نان و نمکش را خورده ام و ....................................
استادیوم مریوان اگر هزاران جام و مدال را بر سینه جوانان شهر ببیند باز خلا آلا پیداست . امسال قرار بود بازنشسته شود ولی گویا دل کندن از ورزشگاه که خانه اش بود برایش آنقدر سخت بود که برای همیشه بازنشسته شد. روحش شاد و یادش گرامی باد .
(آمین)
